Melanie 27 mei 2012
Moe moe. Alleen maar moe. Moe en ziek. Ziek en negatief. Maar soms ook positief.
Het is moeilijk. Het is lastig. Eenmaal in de tunnel beland en het licht is ver te zoeken. File. Drukte. Schijnwerpers van de koplampen. Face it. Face it.
Meer niet. Geen daglicht. Geen zon. Schaduw. Donker. Dat is immers wat mijn naam betekend.
Lachen. Soms. Met vlagen. Geluk. Dans. Vastlopen. Teruggaan en weer doorgaan. Alsof je struikelt over jezelf en de stappen die je neemt. Vallen en opstaan. Meteen weer doorgaan.
Stop. Het verkeersbord kijkt je aan. Je moet stoppen. Lichaam zegt nee. Vitamines.
Bewustzijn van het onbekende en de kleine geluksmomenten. Hier. Stil zijn. En stil staan. Voor de spiegel staan en een keer voor jezelf kiezen.
Rare gedachten. Of zijn ze oprecht en terecht. Gesprekken.
Alles kriebelt. Beestjes. Face it. Krom maar toch rechtdoor.
Moe. Moe van alles. Geen zin. Hangen in de tunnel. Ondergronds maar in de lucht.
Ziek. Meer niet. Gaten vullen met water. En vissen. Electronisch of handmatig.
Staren. Ronddraaien en niet willen. Maar toch weer gaan. Op jacht. Uitkleden. Knieën. Bloot.
Vastleggen en weggooien. Alles weggooien. Niet willen zien. Toch bewaren. Face it.
Moe moe alleen maar moe. En ziek.
